SAHADA GREENWOOD, TRİBÜNDE GREENPEACE
Fenerbahçeli olmak bazen bir mevsimi yaşamaktır. Kışın sabrı, baharın umudu, yazın heyecanı.. Ve bu yaz, yine hepimize o tanıdık duyguları sonuna kadar yaşattı.
Hazırlık kampı başladı, yeni yüzler takıma katıldı, antrenman görüntüleri düştü. Her pası “işte bu!” diye izliyoruz, her golü sanki lig başlamış gibi alkışlıyoruz. Çünkü Fenerbahçelinin en büyük özelliği, umuda her zaman yeniden inanabilmesidir.
Transfer döneminin ise kendine has bir klasiği var. Sabah başka bir isimle uyanıyoruz, öğlen başka bir futbolcunun uçağını takip ediyoruz, akşam ise sosyal medyada ellinci “Here we go” paylaşımını görüyoruz. Telefonun şarjı bitiyor ama transfer heyecanı bitmiyor.
Ve tabii ki Greenwood meselesi..
Bir ara öyle bir hava oluştu ki, İstanbul’daki hava durumu uygulamaları bile “Bugün parçalı bulutlu, akşam saatlerinde Greenwood gelişmesi bekleniyor.” diye bildirim gönderecek sandık. Kimimiz formayı hazırladı, kimimiz ilk 11’i kurdu, kimimiz de sosyal medyada hoş geldin mesajını yazıp taslaklara kaydetti.
İşin güzel tarafı ise; artık beklentinin yerini güçlü bir heyecan almış olması. Görünen o ki, sabırla beklenen bu hikâyenin sonu Fenerbahçe’nin lehine yazılmaya çok yakın. Eğer her şey beklendiği gibi sonuçlanırsa, sadece önemli bir futbolcu değil, taraftarın uzun süredir hayalini kurduğu büyük bir “game changer” çubukluyu giyecek. Uçak radarda hele bir görünsün, gerisini tribün halleder.
Bugün baktığımızda; istekli bir hazırlık dönemi, kadroya yapılan önemli dokunuşlar ve yeniden oluşan birlik havası var. Belki hâlâ eksikler konuşuluyor, belki yeni transfer beklentileri sürüyor. Ancak uzun zaman sonra ilk kez taraftarın yüzünde aynı ifadeyi görmek mümkün:
“Bu takım mücadele edecek.”
İşte aslında en çok özlediğimiz duygu buydu. Ruh!
Yeni sezon elbette kolay olmayacak. Zor deplasmanlar olacak, eleştiriler olacak, inişler çıkışlar yaşanacak. Ama unutulmaması gereken tek bir gerçek var:
Fenerbahçe, en güçlü olduğu zamanları, taraftarıyla aynı yöne baktığında yaşadı. Ve işte tam da bu sebeple Greenwood sahada, Greenpeace tribünde olmalı. Herkes, her birey tek vücut barış içerisinde olmalı. Muhalefet, kulüp siyaseti, ikilik olmamalı hiçbir yerde.
Şimdi yeniden omuz omuza durma zamanı.
Çünkü bu forma sadece futbol oynamaz; 80 yaşındaki Halil Amca’ya hastanede yoğun bakımdan çıkar çıkmaz “Fener ne yaptı” diye çocuklarına sordurur. 7 yaşındaki ilk okul öğrencisi Can’a okul defterinin en arkasına kadro yazdırır.
Yeni sezonun hikâyesi henüz yazılmadı.
Kalemi futbolcular tutacak, mürekkebi ise yine milyonlarca Fenerbahçelinin bitmeyen sevgisi olacak.
Vira bismillah..
